Tramlijn begeerte

Hoor je de jazzmuziek op de achtergrond al? Ruik je de broeierige lucht van de Mississippi? Terwijl het buiten langzaam lente werd, transformeerden wij onze repetitieruimte in het zwoele New Orleans van de jaren ’40. Het werden avonden vol passie, rauwe emotie en een confrontatie die je niet snel zult vergeten.

Het verhaal:

“A streetcar named Desire” door Tennessee Williams (1948) en vertaald door Rob Klinkenberg. Dit beroemde toneelstuk beschrijft de wrede ontmoeting tussen illusie en werkelijkheid, tussen schoonheid en kracht, tussen man en vrouw.

Als Blanche DuBois haar verarmde zus Stella en diens echtgenoot Stanley bezoekt, houdt Blanche de schijn op dat er niets aan de hand is. Angstvallig houdt ze al haar geheimen bij zich en laat ze slechts een leugenachtige waarheid horen. Stanley doorziet haar leugens echter en al snel verandert het familiebezoek in een genadeloze confrontatie.

Ondanks schuld en verwijt zoeken de zussen elkaar op, gedreven door een diepe, onwrikbare liefde. Hun nabijheid voelt tegelijk warm en beklemmend, een band die sterker is dan hun wrok.

Spelers: Jos Timmerman (Mitch), Bas Teule (Stanley), Wim Bok (Stanley), Jeltje Tigelaar (Blanche), Laura Rozendal (Stella), Jolanda de Blouw (Blanche), Ans Koopman (Eunice), Remco Uri (dokter), Jos Smulders (Steve/verpleger) en Matthé Bollen (Pablo).

Muziek: Gijs Murray

Licht/geluid: Marjolein Verschuuren

Regie: Denice Renee de Muynck

Regisseur Denice de Muynck over het proces:

“Theatergroep Droog neemt ons mee naar New Orleans! Er is maandenlang intensief gerepeteerd voor het prachtige stuk Tramlijn Begeerte. Met veel enthousiasme duiken de spelers in de wereld van de zussen Blanche en Stella, Stella’s partner Stanley en zijn goede vriend Mitch, waar verlangens, spanningen en illusies voortdurend botsen. Tijdens de repetities is er gezocht naar de kwetsbaarheid en de rauwheid die het verhaal zo krachtig maken. Stap voor stap kregen de scènes steeds meer vorm en de repetitieruimte veranderde langzaam in het broeierige decor van het stuk.

Extra bijzonder: de twee hoofdrollen worden gedubbeld, wat zorgt voor een fascinerende dynamiek. Met de live muziek van onze pianist Gijs erbij, voelde je de spanning elke week groeien.

Met al deze energie is het een intense en meeslepende voorstelling geworden.”

Stanley: De man van staal en passie

Bas: “Samen met Wim speel ik de rol van Stanley Kowalski, Poolse roots, maar geboren en getogen in Amerika. Poolse immigranten hadden het niet makkelijk, Stanley is een product van geen gelul en hard werken. Voor jezelf opkomen, niemand anders doet dat voor je. Fanatiek bowlingspeler met zijn maten waarmee hij geregeld pokert en drinkt. Zijn grootste trofee: zijn vrouw Stella. De passie spat af van hun relatie. Ze leven eenvoudig maar hebben het goed. Wat wil je nog meer. Dan staat opeens de zus van Stella voor de deur. Een sjieke dame die hem voortdurend laat merken dat ze hem maar een simpele boer vindt en dat Stella meer verdiend. Maar intussen wel bij hen blijft en zijn drank opzuipt. De woede borrelt omhoog… dit wordt oorlog.”

Blanche: Breekbare elegantie

“Samen met Jolanda vertolk ik de rol van Blanche”, vertelt Jeltje. “We delen de rol: Jolanda start, ik neem het stokje over en zij eindigt. Samen moeten we de ontwikkeling van Blanche spelen. Het is een enorme uitdaging om de vele gezichten van deze elitaire, getergde vrouw te vangen. Blanche is een tragisch slachtoffer van een wereld die ze niet meer begrijpt.”

Mitch: Oprechtheid

“Harold Mitchell, kortweg Mitch, is een zachtaardige en verantwoordelijke man die zorgt voor zijn zieke moeder”, aldus Jos. “De komst van Blanche breng hem van zijn stuk. Hij wordt verliefd, kan hij samen met Blanche een toekomst opbouwen? Maar dan blijkt dat Blanche niet is wie hij dacht dat ze is. Hij kiest, maar was dat de juiste keuze?”

Fotografie
Patricia Pietersen